And Also The Trees

Postpunk/Gothic Rock

CONTACT & BOOKING

BOOKINGS:

Marcel Verhaar
[email protected]

Begin 1981. The Cure zoekt via een advertentie in de Melody Maker een support act voor hun Three Imaginary Boys tour. Slechts eentje overtuigt Robert Smith en co: die van een in 1979 opgerichte post-punkband van vier Engelse pubers uit een piepklein dorpje in Worcestershire, in de buurt van Birmingham. And Also The Trees krijgt hierdoor een vliegende start.

Overdag zitten zanger Simon Huw Jones en gitarist (en broer) Justin Jones gewoon in de schoolbanken, maar ‘s avonds staan ze te spelen voor zalen van 500 man. Hun eerste demotape wordt geproduceerd door Robert Smith en hun debuutalbum door toetsenist Lol Tolhurst.

John Peel is lovend wanneer ze een sessie bij hem doen en de eerste Europese tours worden geboekt. Vooral in Frankrijk en Duitsland krijgt de band veel bijval, zeker wanneer hun postpunksound langzaam evolueert van typische new wave naar een veel verfijnder, meer atmosferisch en filmisch geluid.

Justin Jones bespeelt zijn gitaar als een mandoline en Simon Huw Jones trekt je via zijn lyrics mee in een uniek, Byronesk en poëtisch universum. Wanneer de band in 1989 hun vierde album uitbrengt, Farewell To The Shade, bereikt hun cultstatus een absoluut hoogtepunt en verkopen ze gemakkelijk zalen als de Parijse Bataclan uit.

In de drie decennia die daarop volgden, heeft And Also The Trees die cultstatus alleen nog maar vergroot. Ook al omdat ze zichzelf op ieder nieuw album bleven heruitvinden: van stilistische uitstapjes naar 1950s rock & roll die niet zou misstaan als soundtrack bij een David Lynch-film tot blues, jazz en avant-rock.

In Nederland heeft de band in hun nu 39-jaar durende carriere nooit echt aan de voet gekregen, al bevinden zich ook in de lage landen liefhebbers van de band.